Un inizio nuovo (Verhaal!)

[Stellina*]

I was hiding
Till you came along
And showed me where I belong
You found me when no one else was looking
How did you know

Kelly Clarkson – You found me



Lucy

Vanuit het kleine raampje valt er een zonnestraal op mijn gezicht. Nog een uurtje, dan zijn we er. Met een glimlach op mijn gezicht sluit ik mijn ogen weer en doezel weg. Mijn gedachten schieten terug naar de afgelopen weken.
Ik was verbijsterd toen mijn ouders Milan en mij vertelden dat we zouden gaan verhuizen. Eerst was ik niet erg van het idee gecharmeerd, maar naarmate de tijd vorderde werd ik stiekem steeds enthousiaster. Ik had altijd al een voorliefde gehad voor Italië en ik kon het nog steeds amper geloven. Milan was meteen al enthousiast geweest, hij had het vrijwel direct gehad over ‘lekkere chica’s’ en weet ik veel wat nog meer. Ik was er van overtuigd dat hij er zijn plekje wel zou vinden. Ik hoopte vanuit het diepst van mijn hart dat ik dat ook zou doen.
De daaropvolgende weken waren erg hectisch geweest. Ons hele leven had in het teken gestaan van de verhuizing. Er was veel dat geregeld moest worden; ons eigen huis moest verkocht worden, we moesten afscheid nemen van vrienden en familie en er moest een hoop ingepakt worden. En ondertussen waren papa en mama nog naar Italië geweest om een huis voor ons uit te zoeken. Daar hadden ze overigens niet lang over gedaan, al snel hadden ze hun droomhuis gevonden: een prachtige villa, met een enorme tuin en een zwembad. Wat ze later pas vertelden, was dat de villa eigenlijk helemaal niet zo prachtig was, dat moest hij nog wórden. Terwijl papa bij een groot bedrijf zou gaan werken, zou mama het huis opknappen. Er werd natuurlijk verondersteld dat Milan en ik zouden helpen, maar ik wist nu al dat dat niet zou gebeuren. Broerlief zou er met een grote mond wel vanaf weten te komen en ik zou gewoon zorgen dat ik ontzettend druk was met ‘huiswerk’.


Als ik even later mijn ogen weer open, zie ik dat Milan druk in gesprek is met het meisje naast hem. Het is, hoe kan het ook anders, een bloedmooie Italiaanse.
Vanuit mijn ooghoeken volg ik hun gesprek. Het meisje kijkt mijn broer geïnteresseerd aan en lacht net iets te flirterig om zijn grapjes. Ik voel een steek van jaloezie, waarom kan mijn broer ieder meisje om zijn vinger winden? Jongens kijken niet eens naar mij, laat staan dat ze geïnteresseerd zijn in wat ik te zeggen heb.
Alsof Milan mijn gedachten kan lezen, kijkt hij me net op dat moment aan en met een brede grijns op zijn gezicht geeft hij me een knipoog. Gegeneerd, omdat ik het gevoel heb dat hij me betrapt heeft, wend ik mijn ogen af en besluit van het prachtige uitzicht te genieten. De zee is erg rustig en door de felle zonnestralen ontstaan er de mooiste schitteringen. De lucht is helder, bijna azuurblauw en heel in de verte zie ik al vasteland verschijnen. In mijn gedachten maak ik een foto van dit plaatje. Ik hou van de zee, hij is mysterieus, moeilijk te doorgronden. Precies het meisje dat ik zou willen zijn.
Plotseling krijg ik een ingeving. Ik maak een paar aantekeningen in mijn schetsboek en klap het dicht. Perfecto!
Dan werp ik een snelle blik op mijn horloge en stel vast dat we over ongeveer een kwartier zullen landen. Ik stop het schetsboek alvast in mijn tas en pak in plaats daarvan mijn mp3-speler. Terwijl er een vrolijk muziekje in mijn oren klinkt, zak ik weer terug in de stoel en wacht ongeduldig op de landing.

[Stellina*]

Alex

Hijgend laat ik me neervallen in het goedkope plastic stoeltje naast de baan. Davide komt haastig met een fles water op me aflopen. “Goed. Laat hem rennen. Dan zal hij het eerst opgeven. Hier, drink en ga weer de baan op.”
Ik grijns. “Rustig maar Davide, ik heb hem te pakken, dat zie je toch.” Ik werp een blik op mijn tegenstander. Het zweet stroomt over zijn rug naar beneden. Smekend kijkt hij zijn trainer aan. Maar ook die is onverbiddelijk.
Ik grijp mijn handdoek en veeg mijn voorhoofd droog. Het is echt belachelijk warm. Pas elf uur en nu al bijna 35 graden. Ik weet, dat ik het niet vol zal houden om lange rally’s te spelen. Kort, lang, dan weer kort, zo moet ik het spelen. Dat zal hem tot het uiterste drijven.
Zelfverzekerd loop ik de baan op en wacht tot mijn tegenstander dat ook doet. Opgeven mag hij niet, dan win ik te gemakkelijk. Ik moet hem het idee geven dat hij een kans heeft, maar hem dan genadeloos afstraffen.
Ik sla mijn service met al mijn kracht de bal over het net. De bal lijkt naar binnen te gaan, maar kiest dan toch de buitenkant. Ik zie dat hij hem verkeerd ingeschat heeft, hij mist. Ik win de game met gemak.

“Goed gedaan!” Mijn vader kijkt me vol trots aan. “Ik wist wel dat je het kon.”
Ook Davide komt met een verheugd gezicht aanlopen. “Jongen, het is ons gelukt. Al dat harde werk wordt eindelijk beloond.”
Even later komt mijn tegenstander op me aflopen met twee drankjes in zijn handen. Hij geeft me er eentje van de twee. “Gefeliciteerd man! Je hebt het verdiend.”
Dankbaar kijk ik hem aan en merk op dat hij ook zeker niet slecht speelde. Uit sportiviteit. Het is echt een aardige gozer. Ik geef hem een klap op zijn schouder en loop weer weg, om de rest van de felicitaties in ontvangst te nemen.
Ik heb maanden voor dit toernooi getraind en heb nooit durven dromen om het ook maar te winnen. Het is nog steeds een beetje onwerkelijk.
Maar ik heb het wel verdiend.

Iedereen is in een feeststemming en het is al laat in de avond als mijn hoofd eindelijk het kussen raakt. Pa had nog wat familie en vrienden opgebeld en het was wel érg gezellig. Ik geloof dat ik een beetje te veel gedronken heb, want ik zie ietwat wazig. Met een zucht denk ik aan morgen. Ik heb eigenlijk geen zin in de date met Elena, maar ik kan het echt niet afzeggen, dat zal me niet in dank worden afgenomen.
Luigi wordt bedankt! Mijn beste vriend loopt me al maanden aan mijn hoofd te zeuren. Ik moet nodig aan de vrouw, volgens hem. Hij was dan ook degene die Elena aan mij ‘gekoppeld’ heeft. Vermaak je een beetje, had hij met een grijns gezegd, terwijl hij een giebelende Elena op me af duwde.
Ik heb eigenlijk helemaal geen tijd voor vrouwen, maar misschien moet ik dit keer toch maar doorzetten. Misschien bevalt zo’n meisje me wel heel goed. Bovendien is Elena knap en ze kwam ook wel lief over.
Ja, ik moet me gewoon niet zo druk maken. Morgen ga ik me gewoon gedragen als een echte kerel!


Ben heel benieuwd wat jullie vinden! Reageren maar :)

[Stellina*]

Ellegirl flipt :mad: :p

[Wolk]

Leuk! Schrijf maar dooor! :D

[Suave]

Ik vind het leuk!
Je omschrijft sommige dingen heel grappig en mooi!
Ga zo door! ;)

[P.inkk*]

leuk begin :p

[shoppaholic]

klinkt leuk!:) snel nog een stukje?

[Stellina*]

klinkt leuk!:) snel nog een stukje?

Dankje! :)
Ja, morgen ofzo..

[-Lisaa]

hmmm tot nu toe leuk :)

[koetjenollie]

Leuk! Allih, toch de eerste stukjes...
Nog ajb.?

[Cutie_Pie]

Ik vind je verhaal heel leuk! Mijn ouders zijn een huis in Toscane aan het zoeken, ze willen er een camping maken en een paar hotelkamers verhuren.Ben je zelf ook verhuisd? Maar ik wil meer!

[Cutie_Pie]

Ik vind je verhaal heel leuk! Mijn ouders zijn een huis in Toscane aan het zoeken, ze willen er een camping maken en een paar hotelkamers verhuren.Ben je zelf ook verhuisd? Maar ik wil meer!

[Cutie_Pie]

Ik vind je verhaal heel leuk! Mijn ouders zijn een huis in Toscane aan het zoeken, ze willen er een camping maken en een paar hotelkamers verhuren.Ben je zelf ook verhuisd? Maar ik wil meer!

[Stellina*]

Ik vind je verhaal heel leuk! Mijn ouders zijn een huis in Toscane aan het zoeken, ze willen er een camping maken en een paar hotelkamers verhuren.Ben je zelf ook verhuisd? Maar ik wil meer!

Wat leuk! Nee, ik ben zelf niet verhuisd, maar een paar jaar geleden zouden we naar Milaan verhuizen, maar dat is helaas (!) niet doorgegaan. Ga je zelf dan ook mee? :)

[Stellina*]

Hier weer een nieuw stukje! :)



Lucy

Het is warm in de taxi. Ik voel de zweetdruppeltjes overal op mijn lichaam verschijnen, het kriebelt. Mijn benen plakken vast aan de leren bekleding. Vermoeid wrijf ik mijn haren uit mijn gezicht en zet mijn bril af. Voorzichtig veeg ik hem droog.
Ik zie dat de rest het ook warm heeft.
Ik hoop dat de rit niet al te lang meer duurt, want mijn humeur is ver beneden peil. Ik heb het bloedheet, voel me vies en plakkerig en ben moe van de reis.
“We zijn er bijna jongens. Spannend hè?” Papa probeert de stilte te doorbreken.
Milan bromt iets terug en kijkt dan weer naar buiten. Hij is vast aan het zoeken naar mooie-meisjes-benen. De player.
Ik slaak een diepe zucht. “Hoe lang duurt het nog? Je zegt nou al eeuwen dat we er bijna zijn.” Ik had beter even kunnen wachten met die vraag, want ik zie mijn ouders elkaar veelbetekenend aankijken. Als ik naar buiten kijk zie ik een vervallen huis met een overwoekerde voortuin. Het is mooi, op een aparte manier. De muren bestaan uit oude bakstenen, die een mooi en ruw effect geven. Naast de voordeur is een enorme poort, waar de crèmekleurige verf vanaf bladdert. Het huis is veel groter dan ik had verwacht en ondanks dat het er een beetje overwoekerd uitziet, kan ik me indenken waarom mijn ouders dit huis hebben uitgekozen. Het heeft iets mysterieus, iets betoverends. Met wat fantasie heeft het wel iets weg van een oud kasteel.
Ik weet nu al dat het ontzettend mooi zal gaan worden.
We stappen uit de taxi en ik zie dat Milan het ook mooi vindt. Hij zegt het niet, maar ik weet het.
Niet veel later loop ik de achtertuin in. Mijn mond valt open. Het is er adembenemend mooi. Precies zoals ik me het perfecte Italië altijd heb voorgesteld. Idyllisch.
Op het rechthoekige terras staat een verlaten stoeltje. Het terras is overdekt, waarschijnlijk tegen de zomerse hitte. Dan laat ik mijn blik verder over de tuin glijden.
Aan weerszijden staan struiken met roze en dieprode bloemen, alles in volle bloei.
Achter het terras strekt een groot, maar een beetje verdord, grasveld zich uit.
In de verte zie ik een laag muurtje, behangen met kleurige bloemen. Langzaam slenter ik er naartoe. Het muurtje is gemaakt van oude stenen, rotsachtig. Het soort dat je vaker in mediterrane landen tegenkomt. In het midden vormen de stenen een boog, waarin een poortje toegang geeft tot het afgesloten gedeelte.
Nieuwsgierig duw ik de klink omlaag en mijn oog valt op een middelgroot zwembad.
Het heeft een diepblauwe kleur en geeft een mooi contrast met de roestkleurige tegels eromheen. Als ik mijn schoentjes uittrek, brand ik bijna mijn voeten aan de tegels. Ik zoek een plekje op in de schaduw en laat mijn voeten in het zwembad bungelen. Wat zal het heerlijk zijn om erin te kunnen zwemmen. Ik glimlach.
Niet ver van het zwembad vandaan, op het kleine stukje tuin dat nog over is, staan een paar olijfbomen. Ze helpen me eraan herinneren dat ik nu echt in Italië ben en dat mijn leven drastisch zal veranderen. Maar eigenlijk ben ik daar helemaal niet rouwig om.

Als ik daar een tijdje gezeten heb, besluit ik dat het tijd is om de rest van het huis te gaan bekijken. Ik werp een paar snelle blikken op de keuken en de huiskamer en ren dan verwachtingsvol naar boven. Ik loop de eerste kamer in die ik tegenkom.
Het is een vrij grote kamer, met veel licht. De muren zijn witgeschilderd en de vloer bestaat uit eikenhouten planken. In de hoek staan grote verhuisdozen. Van Milan.
De volgende kamer is wel van mij. En ik wil het niet toegeven, omdat ik er niet tegen kan dat Milan de eerste keus heeft gehad, maar ik vind deze kamer veel mooier.
In tegenstelling tot de andere kamer is deze helemaal niet zo licht. Er zijn twee kleine ramen met ruitjes en een deur. Ik zie dat die naar een klein balkon leidt.
Ook deze kamer heeft een eikenhouten vloer. De muren zijn donkerrood, vreemd genoeg in goede staat.
Een gevoel van geluk welt in me op. Alles lijkt hier zo perfect, het is bijna te mooi om waar te zijn. Ik hoop dat ik hier écht gelukkig zal worden.

Later die avond spreken we onder het genot van allerlei Italiaanse hapjes af dat Milan en ik morgen het stadje gaan verkennen, zodat papa en mama het huis al een beetje op orde kunnen brengen.
Mama belooft me dat we over een paar dagen gaan shoppen voor mijn kamer. Ik droom al jaren over een prinsessenkamertje, compleet met kroonluchter en spijlenbed. Ik kan niet wachten.

[Stellina*]

Waarom zie ik mn post nu niet? :rolleyes:

[Cutie_Pie]

Wat leuk! Nee, ik ben zelf niet verhuisd, maar een paar jaar geleden zouden we naar Milaan verhuizen, maar dat is helaas (!) niet doorgegaan. Ga je zelf dan ook mee? :)

Jammer dat het niet doorging! Ik ga zelf niet mee hoor, daarom doen mijn ouders het nu, mijn oudere broer is al aan het studeren, mijn jongere zusje gaat eenj aar in amerika studeren en ik weet niet wat ik allemaal ga doen.

Maar leuk nieuw stukje! Ik zie ook echt alles voor me, het huis, de zon die brandt, het zweet, de tegels die branden!

[Stellina*]

Jammer dat het niet doorging! Ik ga zelf niet mee hoor, daarom doen mijn ouders het nu, mijn oudere broer is al aan het studeren, mijn jongere zusje gaat eenj aar in amerika studeren en ik weet niet wat ik allemaal ga doen.

Maar leuk nieuw stukje! Ik zie ook echt alles voor me, het huis, de zon die brandt, het zweet, de tegels die branden!

Dankje :)
Maar vind je het niet leuk om mee te gaan dan? Ik zou echt harstikke graag mee willen :p

[Rinsku]

Klinkt als een heerlijk verhaal! :)

[Cutie_Pie]

Dankje :)
Maar vind je het niet leuk om mee te gaan dan? Ik zou echt harstikke graag mee willen :p

Ik woon al drie jaar niet meer bij mijn ouders, ik zie het zo: weer een gratis overnachtingplaats mocht ik ergens heen gaan. :p maar ik ga ze wel bezoeken hoor (als het allemaal klaar is, mijn moeder is een enorm stress kip en ik ben heel relax, van komt nog blah blah, en dat bosts af en toe)

nieuw stukje??

[Puma]

Leuk geschreven! Ik zie het helemaal voor me :D

[Stellina*]

Upppppje :o

[Stellina*]

Upppppje :o

[Stellina*]

Nog iemand een reactie? :o :p

[C.N.C.]

Leukkkk UPPPP

[Charmain]

Ik vind het erg leuk!
Mooi beschreven en het maakt je nieuwschierig.

[shoppaholic]

Omdat ik mijn eigen post weer eens neit zie;):

Ik vind het echt een heel leuk verhaal. Het geeft je echt een warm gevoel en ik kan me alles heel goed voorstellen; heel beelden geschreven. Keep up the good work. Vandaag npog een stukje?

[Stellina*]

Dankje allemaal! :)

Lucy

Milan stoot me aan. “Zin in een ijsje?” Hij wijst naar een klein gebouwtje met oude stenen en antieke luifels. Naast de deur hangt aan een gekruld ijzeren stangetje een bord, waarop met sierlijke letters ‘Gelateria’ is geschreven.
Ik knik en langzaam slenteren we er naartoe. Van binnen ziet het knusse tentje er nog leuker uit. Her en der staan kleine tafeltjes met bijpassende stoeltjes. Op een kruk zit een oude man met een stoppelbaard een sigaretje te roken en de vrouw achter de kleine bar lacht ons vriendelijk toe. In de hoek zit een grote groep jongeren luid te lachen en te praten. Ze hebben het duidelijk naar hun zin. Milan hen ook al opgemerkt heeft.
Ik blijf achter de vitrine staan en probeer een keuze te maken uit het enorme assortiment ijs. Na lang twijfelen besluit ik een bakje met mango-ijs te nemen.
“Hallo, ik had graag een bakje met mango en eentje met witte chocolade,” zeg ik met mijn beste Engels.
“Jullie zijn nieuw hier,” stelt de vrouw vast.
Terwijl ik de ijsjes van haar aanneem zeg ik: “Klopt, we zijn gisteren aangekomen.”
Ik zie dat de groep in de hoek ons nu nieuwsgierig aankijkt. Ze hebben vast ons gesprek opgevangen.
Ze brabbelen wat in het Italiaans tegen elkaar en zeggen dan tegen ons: “Hé, kom er bij zitten!” Ze staan allemaal op en maken twee zitplaatsen vrij.
Milan loopt vrolijk op hen af en stelt zich voor. Hij ploft neer naast een gebruinde jongen met een sportief kapsel.
Een beetje verlegen stel ik me ook voor en ga zitten.

Na een halfuurtje lijkt het alsof we de groep al járen kennen. Of ja, eigenlijk lijkt het alsof Milan ze al jaren kent. Hij vertelt honderduit en heeft het hoogste woord. Iedereen lijkt erg geïnteresseerd en hoewel ze ook af en toe iets aan mij vragen, is de aandacht voornamelijk gericht op Milan. Dat snap ik wel, zo gaat het altijd.
Hij is nu eenmaal de spontaanste van ons twee, legt het makkelijkste contact met anderen. Natuurlijk hangen de meisjes hier ook aan zijn lippen, het is immers erg interessant, zo’n Nederlandse jongen.
Ik heb de jongens ook wel een beetje bestudeerd. Stiekem heb ik ze een voor een bekeken. Stuk voor stuk zijn het leuke jongens, maar niet leuk genoeg voor mij. Ze zijn te gewoontjes, jongens waar je niet meer naar omkijkt als je ze tegenkomt.
Ik weet dat ik te perfectionistisch ben, dat ben ik met alles. Ik weet ook dat ik nooit een jongen zal krijgen. De jongens die ik leuk vind, zijn veel te hoog gegrepen voor mij. Ze zijn een klasse hoger. En jongens nemen nooit, maar dan ook nooit genoegen met meisjes uit een lagere klasse. Dat heb ik inmiddels wel geleerd.

Opeens hoor ik het geluid van schuivende stoelen. Een vreselijke herrie.
“Ga je ook mee naar het strand?” Een van de meisjes, Sofia, kijkt me vriendelijk aan. Ik denk dat ze het meer uit beleefdheid vraagt dan uit oprechtheid, maar ik besluit toch mee te gaan. Ik wil geen buitenstaander worden.

[Stellina*]

Dankje allemaal! :)

Milan heeft hen ook al opgemerkt



Foutje, sorry! :o
Dit moet het zijn!

[Wolk]

Leuk!! :D

[Cutie_Pie]

leuk! leuk! ik wil ook zon en lekker italiaanse ijs! er is geen beter dan de italiaanse

[Miss_Laura]

Leuk verhaal! als ik het aan lezen ben is het net alsof ik zelf in Italie aan het ijs zit :cool: Zeker door blijven schrijven :D !

[Stellina*]

Klein upje :)

[Cutie_Pie]

Klein upje :)

nieuw stukje??? :rolleyes:

[Stellina*]

nieuw stukje??? :rolleyes:

Vanavond, na het eten. Goed? :p

[Stellina*]

Alex

Het felle ochtendlicht doet pijn aan mijn ogen. Ik kreun en draai me om, met mijn gezicht naar de muur. Af en toe open ik mijn ogen, om ze aan het licht te laten wennen. Als ik ze uiteindelijk langer dan een minuut open kan houden, sta ik op.
Mijn spiegelbeeld vertelt me niet veel goeds. Mijn haren steken alle kanten uit, mijn ogen zijn helemaal opgezwollen en ik heb het gezicht van iemand die een avondje flink is doorgezakt. Wat eigenlijk ook niet verwonderlijk is.
Omdat de gedachte aan douchen me doet rillen én omdat ik de geur van versgebakken brood ruik, besluit ik eerst een ontbijtje te nemen.
Beneden zit pa de krant te lezen en Dano staat in de deurpost wat te nietsnutten.
“Goedemorgen jongen.” Pa werpt een blik op me vanachter zijn krant. “Jij ziet er ook niet al te best uit.” Fijn. “Ik zou me nog maar een beetje opknappen voor die hot date vanmiddag. Als dat meisje je zo ziet loopt ze gillend weg.”
Huh? Heb ik iets gemist? Heb ik soms vannacht in mijn aangeschoten toestand dingen losgelaten die ik niet had mogen loslaten?
Pa ziet mijn niet-begrijpende blik. “Je hebt toch een date vanmiddag, of niet? Ik heb me laten vertellen dat het een knappe dame is.” Hij geeft me een knipoog.
Geweldig. Dat is wel het laatste wat ik wil. Dat mijn vader zich met mijn liefdesleven gaat bemoeien. Een liefdesleven dat eigenlijk helemaal nog niet bestaat.
“Ach jongen, niet zo verlegen! Het werd langzaam ook wel tijd, we dachten al dat je nooit iemand zou vinden.”
“Ik ben niet verlegen,” is mijn korte, barse antwoord.

Terwijl ik mijn broodjes opeet, overdenk ik de komende dag. Over een klein uurtje zal Elena er zijn. We gaan eerst een strandwandeling maken en daarna ergens lunchen. De strandwandeling was overduidelijk haar idee, lunchen het mijne.
En misschien dat we vanmiddag nog even naar de rest toegaan, ik geloof dat ze op het strand zijn en als ik eerlijk ben heb ik best zin om even te zwemmen met dit warme weer. Zeker als ik geen zin meer heb in Elena.

[Cutie_Pie]

Leuk weer!

Ik vind Elena zo een leuke naam!

[shoppaholic]

Leuk weer:) meer van het zelfde en snel..please?:)

[Stellina*]

Alex

Glimlachend kijkt ze naar me op. Haar ogen sprankelen, kijken me onderzoekend aan.
Haar lange haren bewegen met de wind mee. De kleine sproetjes op haar neus zijn schattig. Ze is mooi, dat kan ik niet ontkennen. Maar ze heeft niets speciaals, iets dat ervoor zorgt dat ik mijn ogen niet van haar af kan houden. Jammer.
De omgeving is prachtig. We zijn op een afgelegen strandje, waar ik normaal niet kom. Afgezien van een paar mensen is het er helemaal leeg.
We hebben onze schoenen uitgetrokken en dragen ze in onze vrije hand. Het zand voelt heerlijk warm aan onder mijn voeten. De zon brandt op mijn rug.
Dan staan we stil. Met een speelse glimlach kijkt Elena me aan. Ze bijt uitdagend op haar lip. God, daar kan ik echt niet tegen. In het algemeen ben ik niet zo gevoelig voor meisjes maar hé, ik ben een jongen, ik weet ook wel wat opwindend is.
En dan, voor ik het weet zijn we aan het kussen. Het is fijn, maar ook niet meer dan dat. Ik heb het zoenen overigens nog nooit geweldig gevonden. Met de enkele meisjes waarmee ik gezoend heb, was het ook niet geweldig. Ik zoende als afwisseling van het dansen, het was altijd een soort vervanging. Als ik me verveelde, dan ging ik zoenen. Dat klinkt behoorlijk macho, maar dat ben ik eigenlijk helemaal niet. Zeker niet in vergelijking met mijn vrienden. Vijf ‘chica’s’ op een avond is voor hen niet meer dan normaal. Vooralsnog snap ik echt niet wat ze daar zo leuk aan vinden.
Ik ben gewoon op zoek naar een écht leuk meisje. Een meisje dat me helemaal gek maakt. Waaraan ik vierentwintig uur per dag moet denken. Iemand die grappig is, maar ook serieus kan zijn. Iemand die om me geeft, maar me ook mijn rust gunt. Ik hou er niet van als meisjes achter me aanlopen. Een meisje dat me openlijk aanbidt, vind ik gewoonweg niet interessant. Misschien dat ik daarom ook nog nooit een vriendin heb gehad. De meisjes die me ook maar een beetje interessant lijken, kijken tegen me op, zijn té geïnteresseerd.

Het is duidelijk dat ik niet met mijn gedachten bij Elena ben. Het zoenen is inmiddels gestopt en ze kijkt me al enkele seconden vragend aan. Alsof ze onzeker is over haar prestaties. Ik heb geen zin om haar gerust te stellen. Uiteindelijk schenk ik haar een korte glimlach. Zin om te gaan lunchen heb ik ook niet echt. Dat komt niet alleen door haar, maar ik heb gewoon behoefte aan mijn vrienden. Ik vind het beklemmend dat ze me zo indringend aan blijft kijken. Honger heb ik niet. “Zullen we al naar de rest toe gaan? Ik heb eigenlijk niet zo'n zin om te gaan lunchen, ik geloof dat ik vanmorgen een beetje veel gegeten heb."
Het lijkt alsof ze teleurgesteld is, maar het kan ook zijn dat ik me dat inbeeld.
“O ja hoor, is goed.”



Komt nog een vervolg op dit stukje, maar daar ben ik nog mee bezig. :)

[Wolk]

LEUK!!!!! :D
het leest egt vet lekker zo zonder spelfoutjes..
ik ben je fan! ;)

xx, Wolk

[chocolattt_]

nou, ik ben fan hoor:D.
hoop dat je snel verder gaat, vind 'm nu al leuk!

[Cutie_Pie]

Is ook fan! Leuk stukje

[C.N.C.]

Leukk !! Upp

[shoppaholic]

Oeh ik krijg een ingeving!
Die mensen op het strand zijn natuurlijk de italianen die Lucy (zo heet ze toch?) hebben meegenomen; een speciaal meisje.? Wanneer krijgen we het nieuwe stukje?

[Stellina*]

Oeh ik krijg een ingeving!
Die mensen op het strand zijn natuurlijk de italianen die Lucy (zo heet ze toch?) hebben meegenomen; een speciaal meisje.? Wanneer krijgen we het nieuwe stukje?

Ik verklap niets :) :p
Misschien vanavond nog een nieuw stukje..

[MoeTsieJ]

ohh leuk verhaal!!
weer een fan er bij!! :)

[shoppaholic]

Nieuw stukje?

[Wolk]

Nieuw stukje? :D

ojaah en wat betekent je titel eiglijk.. was ik wel benieuwd naar.. :p

xx, Wolk

[Silence]

jaaaaaah! ik vind het nu al geweldig! :) :D

[Beautiful^brOken]

Géwéldig ! :D

[MoeTsieJ]

UUppppp!!! :)

[Stellina*]

Alex, vervolg

Het meisje kijkt me vanuit haar ooghoeken aan. Ik heb haar nog nooit gezien en ik vraag me af waarom ze hier is. Ze is niet het type meisje waar mijn vrienden meestal mee aan komen zetten. Meestal nemen ze ‘gemakkelijke meisjes’, het type dat er goed uitziet, met maar weinig hersens. Zij ziet er niet zo uit. Ze is opvallend, hoewel dat waarschijnlijk helemaal niet haar bedoeling is. Ik zie dat ze erg verlegen is. Ik glimlach naar haar, om haar gerust te stellen, maar ze kijkt schichtig weg.
Ze heeft lange blonde haren, met een lichte slag. Een klein, zwart lintje houdt ze in een slordige paardenstaart bij elkaar. Haar gezicht gaat grotendeels schuil achter een grote bril met een breed, zwart montuur. Hij past niet bij haar gezicht, is veel te grof. Ze heeft een lief jurkje aan, wit met kanten randjes. Het is schattig, maar ook sexy. Het jurkje wordt omhooggehouden door smalle bandjes, die om haar nek lopen. Ieder ander zou er waarschijnlijk compleet mee voor gek lopen, maar haar staat het goed.

Ik word afgeleid door Luigi. Ruw pakt hij mijn arm vast en trekt me weg.
“Hoe was je date man!? Ik zie Elena heel gelukkig kijken, dus het is vast wel goed gegaan, toch?” Hij kijkt me aan, benieuwd wat ik zal antwoorden.
Ik heb geen idee wat ik hem moet vertellen. Hij heeft zo zijn best gedaan om een meisje voor mij te vinden, dat ik hem onmogelijk kan teleurstellen. Bovendien zal hij het toch niet geloven als ik zeg dat we hebben gezoend, maar dat ik het niet speciaal genoeg vond. Hij zal zeggen dat ik gek ben en dat ik niet zo stom moet doen.
Ik schaam me ook een beetje dat ik Elena niet leuk vind en ik schaam me er ook voor dat ik haar dat niet duidelijk heb gemaakt.
“Het was wel leuk.”
“-Het was wel leuk? Ach maat, wat hebben jullie daar allemaal uitgespookt op dat afgelegen strandje? Je gaat mij niet vertellen dat er daar niets is gebeurd.”
“Nou, we hebben gezoend. Dat is alles.”
Luigi geeft me een dikke knipoog, ten teken dat hij er helemaal niets van gelooft. Ik weet dat er nu scenario’s van wilde vrijpartijen door zijn hoofd schieten. Ik weet ook, dat het geen zin heeft om zoiets te ontkennen, hij zal me toch niet geloven.
Dus besluit ik dat het tijd is om subtiel van onderwerp te wisselen.
“Zeg stel me eens voor aan dat meisje daar, ik geloof niet dat ik haar ken.”
“-Wie?”
Ik werp een blik op het mysterieuze meisje met het witte jurkje.
“O, zíj.” Zijn stem klinkt meteen een stuk minder geïnteresseerd. “Een of ander raar meisje uit Nederland. Ze heeft overigens wel een toffe broer. Ik zal je wel eventjes aan hen voorstellen.” Hij roept de jongen en zijn zus dichterbij.
“Hé, dit is Alessio, mijn beste maat. Alessio, dit zijn Milan en Lucy.”
De jongen schudt vrijwel meteen mijn hand en begint vrolijk over van alles en nog wat te vertellen. Het meisje is behoudender, maar schudt uiteindelijk ook mijn hand.



Sorry, het is niet zo'n leuk stukje, maar ik had niet zoveel inspiratie. :o
@ Wolk: het betekent: Een nieuw begin.
Niet zo'n geweldige titel, maar in het Italiaans klonk ie een stuk interessanter ;) :p

[Silence]

oh :) . . . . . . .

[Stellina*]

klein upje :)

[Wolk]

ik vond het wel een leuk stukje hoor! :D
en de titel vind ik wel heel cool.. zo in t italiaans..!!! :cool:

[Beautiful^brOken]

Upperdurdup ! fzo :p

[chocolattt_]

Uuupp.

leuk:D

[shoppaholic]

uppp, had ik het even goed heh?;)
wanneer krijgen we meer?

[Beautiful^brOken]

up
up up
up up up
up up up up
up up up up up
up up up up up up
up up up up up up up
up up up up up up up up
up up
up up
up up
up up
up up
up up
up up

[Beautiful^brOken]

Alweer, up :)

[Beautiful^brOken]

Volgens mij hea, ben ik de enigste die dit verhaal aan het uppen is :p

[MoeTsieJ]

Uupppp!!!
:D

[Beautiful^brOken]

Uupppp!!!
:D


Jaa :D , blijven uppen !

[Stellina*]

Aaah sorry meiden! :o
Onze computer is kapot en nu kan ik dus geen nieuwe stukjes posten. Ik had al een stuk geschreven, maar dat stond dus op die kapotte computer. Zit nu bij een vriendinnetje, vandaar dat ik dit eventjes kan posten.
Maar ik beloof, dat als de computer weer gemaakt is, dat jullie dan heeeel veel (leuke :p ) stukjes krijgen!

Haha, volgens mij zijn er trouwens maar 4 mensen ofzo die dit verhaal lezen :o :p

[shoppaholic]

Nee hoor wel meer volgens mij en daarbij komen er meestal nog mensen bij die het verhaal na een tijdje pas ontdekken. En onthoud:
I<3your story!

[*renske*]

Haha, volgens mij zijn er trouwens maar 4 mensen ofzo die dit verhaal lezen :o :p

Nou dan zijn het er nu 5;)
het is echt een super leuk verhaal!:D

[Wolk]

Up.. :cool:

[Beautiful^brOken]

Dat is toch beter dan geen een lezer :p

[sun-girl]

ik lees et ma 'k reageer ni altij :rolleyes:
maar up

[Puma]

Ik lees het ook! Maar ik reageer ook niet altijd. Tegenwoordig zit ik ook maar 2x per week op EG..

[Miss_Laura]

Ik lees het ook! :) and I love your story! :D

[Stellina*]

Aah dankje voor jullie lieve reacties :)
Het verhaal lijkt misschien voorspelbaar, maar er gaan nog wel wat onverwachte dingetjes gebeuren hoor ..
Ben heel eventjes op papa's laptop, maar ik kon het niet laten een klein stukje te schrijven. Het is niet lang, maar ik hoop dat het jullie zoet houdt ;) :p

Lucy

Op mijn rug lig ik in het zand. Mijn ogen zijn gericht op hemel. Hij is mooi blauw, met hier aan daar een klein wolkje. Ergens ver van me af staat de zon; als een grote lichtbol waakt ze over de aarde. Ik voel haar stralen op mijn huid branden. Eigenlijk zou ik me moeten insmeren, maar ik doe het niet.
Om me heen is iedereen druk bezig. Een paar jongens zijn aan het voetballen, hoewel ze dat niet erg goed af gaat. Het zand stuift met regelmaat omhoog en enkelen zijn al gevallen.
Een eindje van me af zitten een paar meisjes luidruchtig te kletsen en te lachen. Aan hun blikken te zien, zijn ze aan het roddelen. Af en toe werpen ze een blik om zich heen, maar hoofdzakelijk is de aandacht gericht op henzelf.
Tenslotte zijn er een paar mensen aan het zwemmen, waaronder mijn broer. Hij wordt bedolven onder een stuk of vier meisjes met te kleine bikini’s en te grote borsten. Hij lijkt het helemaal niet erg te vinden.
Als ik naar die meisje kijk, ben ik op een vreemde manier tevreden met mezelf. Ik ben blij dat ik niet zo ben. Op meisjes zonder zelfrespect, die te koop lopen met hun lichaam en die jongens achterna lopen, kan ik gewoonweg niet jaloers zijn. Ik snap niet dat jongens met zulke hersenloze wezens een relatie kunnen hebben. Waarschijnlijk willen jongens gewoon een mooi meisje, waarmee ze kunnen pronken. Meisjes mogen niet te slim zijn, dat is bedreigend. Jongens willen de vader-figuur uithangen, willen doen alsof ze alles weten. En aangezien ze absoluut níet alles weten, zoeken ze gewoon een meisje uit dat te stom is om dat te merken.
Natuurlijk zijn er ook uitzonderingen, maar die zijn al lang bezet. Helaas.

En dan zie ik hem.

[shoppaholic]

leuk!:) beter is je computer snel gemaakt;)

[Stellina*]

leuk!:) beter is je computer snel gemaakt;)

Ja, ik hoop ook dattie snel gemaakt is, want dit is echt gruwelijk irritant. Moet ook nog veel voor school doen en dat gaat hier ook niet echt op :cool:

[MoeTsieJ]

leuk leuk!! hoop dat je computer snel weer gemaakt is (a)

:D

[Pink-princess]

je hebt dr een nieuwe fan bij!
je verhaal begint echt heel leuk en ik zal het zeker blijven lezen :D

Kus

[Wolk]

Iek ben droevik... (alla madonna! :cool: )

je computer is kapot.. :mad: :( ik hoop dat ie snel gemaakt is..

[CamaliaStyle]

UPPPPPPPPPPPPP


leuk verhaaal nieuwe FAN d'r bij hooor

[MoeTsieJ]

UUUUPPP

Hij stond heeeel ver weg :eek:
dat mag niet (A)

[CamaliaStyle]

weer uppuuuh

[*labello...]

wanneer komt er weer nieuw stukje :) ik wil weer n nieuw sukje! :cool:

[Rinsku]

Echt gaaf zomers verhaal! :D

[Puma]

Ik hoop dat je computer gauw weer goed is :D Ik heb echt zin in een nieuw groot(?) stukje :p

[*renske*]

Ik hoop dat je computer gauw weer goed is :D Ik heb echt zin in een nieuw groot(?) stukje :p

IK heb ook weer zin in een stukje!:)

[Beautiful^brOken]

uupppppppp !

[B.I.T.C.H.]

Heb dit verhaaltje net ontdekt, en k vind m leuk! :)
Krijg je echt nog meer zin van in de zomer! ;)
Hoop dajje computer snel gemaakt is!! :)

[Stellina*]

Bedankt voor al de lieve reacties weer :)
De compu is nog niet gemaakt, maar ik zal proberen om vanavond een stukje op papa's laptop te schrijven.
Maar nu ga ik eerst eventjes golfen :D

[Noa,,]

Ohh :)
echt onwijs leuk verhaal!
ik ging het lezen door de titel, ik was wel nieuwschierig en nu kan ik niet stoppen met lezen :p

Liefs Noa

[Stellina*]

Hier dan een nieuw stukje! Hoop dat jullie hem lang genoeg vinden :p



Lucy

Zelfverzekerd loopt hij over het strand. Hij kijkt om zich heen, alsof hij iets zoekt. De blik in zijn ogen is arrogant maar toch ook lief. Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet denken. Het is een soort natuurlijke arrogantie, niet de soort van iemand die denkt dat hij alles is.
Hij is lang voor een Italiaanse jongen, in ieder geval groter dan mij. In zijn hand draagt hij een paar gympen. Goedkeurend bekijk ik ze; een jongen met goede schoenen is altijd een pluspunt. Dan laat ik langzaam mijn blik omhoog glijden. Hij draagt een langere zwembroek, die tot aan zijn knieën komt. De broek heeft een apart motief, druk met allerlei kleuren en vormen.
Nieuwsgierig en met de grootste subtiliteit laat ik mijn blik tot aan het randje van de zwembroek glijden. Ik ben altijd bijzonder gevoelig voor een mooi buikje en heb dan ook strenge eisen. De buik van deze jongen voldoet er zeker aan. Hij is mooi bruin en lichtelijk gespierd. Het ziet eruit alsof hij geen enkele moeite doet om hem er zo uit te laten zien, maar waarschijnlijk brengt hij heel wat uurtjes in de sportschool door. Of in de buitenlucht, dat weet ik niet.
Hij heeft stevige armen, het soort waarin je lekker kunt wegkruipen en waarin je je veilig voelt. Ze zijn niet al te gespierd, maar zien er gewoon goed uit.
En dan zijn gezicht. Het is mooi symmetrisch en hij heeft donkere ogen. Ze hebben wel iets mysterieus.
Ik weet dat deze jongen té perfect lijkt, maar hij fascineert me enorm. Ik heb het gevoel dat ik naar hem móet blijven kijken. Alsof er steeds iets nieuws is dat ik nog niet gezien heb en nog moet ontdekken.
Als ik hem een tijdje zit te bekijken vanuit mijn ooghoeken, merk ik dat hij me opgemerkt heeft. Ik bloos een beetje en ik geloof dat mijn gezicht lichtelijk verkleurd. Ik hoop maar dat hij het niet gemerkt heeft. Vriendelijk lacht hij naar mij, maar ik wend mijn ogen af. Ik weet niet waarom, maar het is een soort automatisme.

Niet veel later zie ik dat de jongen bij het groepje hoort, dat we net hebben leren kennen. Iedereen begroet hem vrolijk en geeft hem een klap op zijn schouder. Met een grijns beantwoordt hij hun blikken en woorden. Milan loopt ook op hem af en schudt zijn hand. Ik hoor dat mijn naam ook geroepen wordt, dus ik besluit er langzaam op af te lopen. Ik weet me niet echt een houding te geven. Als ik de hand van de jongen schudt, voelt het vreemd aan. Misschien wel een beetje vertrouwd.
Ik merk dat hij niet alleen is. Er hangt steeds een meisje bij hem in de buurt, dat af en toe subtiel zijn hand vastpakt of hem doordringend en verleidelijk aankijkt. Ik denk dat ze een stelletje vormen.
Ondanks dat ik de jongen niet ken en hem enkel op zijn voorkomen beoordeeld heb, doet het me toch pijn. Speciale jongens zijn altijd al bezet of ze zijn onbereikbaar voor mij. Keer op keer hoop ik dat een jongen anders is, dat het iets kan worden. Maar telkens wordt mijn hoop geblust.

[Miss_Laura]

mooi stukje weer :o Snel veredr schrijven :D

[Puma]

Leuk stukje weer!

[MLiiez-]

menn wat n leuk verhaal :)

we want more! :D

[C.N.C.]

Niceee :D

[Noa,,]

UP
UP
UP
UP
UP

Up dus :rolleyes:

[Stellina*]

Hij stond heel ver weg :o :p

[*renske*]

Leuk stukje!!:D
hoop dat je snel verder schrijft:)

[Beautiful^brOken]

Leuukkkk ! :D

[MoeTsieJ]

leukk!!! :D :D :D

[Beautiful^brOken]

uuuppppp !

[missyelle]

Hey! Ik vind het een heel leuk verhaal. Lekker zomers en fris, vrolijk, fruitig, whatever ;) Heel toevallig: een van mijn broers heet ook Milan en mijn vriendje heet Alex :D

[Silence]

:) :cool:

[*renske*]

UUUuuuup!!!! :cool:

[shoppaholic]

Up,up,up:) Is je computer al bijna gemaakt? :p

[*renske*]

3e pagina alweer:O maar is je pc idd alweer gemaakt>?

Up

[MoeTsieJ]

Uuupp!! :D

[Beautiful^brOken]

UUUPPPP ! -bla-

[*labello...]

ooo je stond zoo ver weg ;) omdat ik je geupt heb wil ik wel weer n nieuw stukje he :cool: :rolleyes:

[*renske*]

nog een Upje:)

[Noa,,]

Weer up!
:D

[*renske*]

Weer up!
:D

en hier ook nog een weer up! :D

[Queen_#01]

Geweldig verhaal! :D

[Silence]

^
^up^
^up up^
^up up up^
^upperde up!^
^hup-up upup!!!^
^groe-^
^ ten ^
^ uit ^
^ up- ^
^ land ^
^^^^^

up!

[Dolore]

#
##
###
####
#####
######
#######
###
###
###
###
###

[CamaliaStyle]

UUUUUUUUUUUUUUUUUUUP :cool:

[Stellina*]

Ooooh bedankt voor al jullie lieve upjes!
Mijn computer is inmiddels gemaakt, maar ik ga morgen op vakantie, dus dan kan ik een week lang niets schrijven, sorry! :o
Maar na de vakantie zal ik echt verder schrijven! :)

[CamaliaStyle]

Ooooh bedankt voor al jullie lieve upjes!
Mijn computer is inmiddels gemaakt, maar ik ga morgen op vakantie, dus dan kan ik een week lang niets schrijven, sorry! :o
Maar na de vakantie zal ik echt verder schrijven! :)

Fijn om dat te horen :D
Een fijne avkantie in ieder geval....

[Dolore]

Fijne vakantie! :D

[shoppaholic]

even een upje, kom eens heel gauw terug ;)

[Beautiful^brOken]

Uuuuppiiieeee !

[Dolore]

&
&&
&&&
&&&&
&&&&&
&&&&&&
&&&&&&&
&&&&&&&&
&&&&&&&&&
&&&&&&&&&&
&&&&&
&&&&&
&&&&&
&&&&&
&&&&&

[*labello...]

halloo iemand daar :o wanneer komt er weer een stukje :cool: upppp

[CamaliaStyle]

UUUUUUUUUUUUUPPP

http://www.savab.be/images/pijl%20boven.gif

[alwaysremain]

ow wat een leuk verhaal, heb het net gelezen
schrijf snel verder!!!

up!!

[*renske*]

Up voor dit verhaal dat nog steeds leuk is:D !

[*renske*]

en nog een Up :o

[Beautiful^brOken]

Ohhhh &ff maar een upjee .. dit verhaal is toch niet dood aan het gaan he :(!

[Beautiful^brOken]

Komt er nog wel eigenlijk een nieuw stukjee ..

[CamaliaStyle]

ik wil ook graag een nieuw stukje...