H.

[Teemo]

Naomi.

Ik ga terug, ver terug. Graaf in m'n geheugen en probeer alles terug naar boven te halen. Sommige beelden kan ik me haarscherp voor m'n ogen halen, andere bevatten gaten of kunnen niet volledig herinnerd worden. Het is allemaal zo lang geleden..
Ik ga terug naar de zomer dat ik voor het eerst verliefd werd, dat ik nog onbezorgd kon zijn en het enige wat ertoe deed was dat ik gelukkig was.

Ik was elf jaar. Ik klom in bomen en maakte brouwsels van waspoeder vermengd met aarde achter de schuur van m'n ouders. Ik was verliefd, tot over m'n oren, op de allerliefste en allermooiste jongen. Zijn oma woonde in mijn straat. Hij had stekeltjeshaar en zo'n stoere pet. Elke dag gingen we samen spelen en op een dag probeerde hij mij te kussen, maar ik duwde hem weg.. Ach ik was immers nog maar twaalf. Ik had ook de allerbeste vriendin van de hele wereld. Ze noemde Yasmine. Ze had mooie kastanjebruine haren en als ze lachte dan leek het alsof de sproetjes dansten op haar gezicht. Haar lach was als muziek en als ze iets deed wat niet mocht dan keken haar grote groene ogen ondeugend. Ze woonde ook in dezelfde straat, bij haar papa.
Ik was twaalf en het was zomer. Een warme zomer. We sliepen in de tent, we deden waterspelletjes en gingen samen zwemmen. We reden met de fiets expres in tegenwind om te zien we er het langst het hardst zou kunnen fietsen.

Het jaar erna zou alles veranderen. Ik was de jongste van ons drie, ik ging nog niet over naar het middelbaar. Yannick en Yasmine wel. Yannick ging naar de Technische school, hij had besloten om bouw te volgen. En Yasmine naar de vroegere meisjesschool. Het klonk me raar in de oren, het was ver weg naar de stad. Wij woonden op de boerenbuiten, voor mij ging het altijd zo blijven, in mijn hoofd ging die zomer nooit voorbij. Maar in realiteit ging hij dat wel.

In augustus liet Yasmine haar bruine haar verven, ze verfde het in witblond. Plots had ze een laag poeder over haar gezicht en een neuspiercing. Ik herkende haar niet meer, zei dat ze eruit zag als een heks. Ze lachte. Maar haar sproetjes dansten niet meer.
En Yannick zag ik maar één keer de laatste twee weken, hij kwam me tonen dat hij een piercing had, in zijn oor. Ik vond het raar en mijn papa ook, welke jongen neemt ook een oorbel.
Ik zag hen allebei bijna niet, ik zie mezelf nog staan, wachtend vooraan op de stoep. Mijn mama vertelde me dat ik er uren kon zitten of staan, gewoon wachten.
Er was een nieuwe jongen in de straat komen wonen, Jens, hij had al twee oorbellen en was drie jaar ouder dan mij. Hij maakte me bang, met zijn bandjes bedrukt met gekke pinnen. Het was pas achteraf dat ik hoorde dat Yannick en Yasmine veel met hem optrokken die laatste weken. Ik was nog maar een kind, ik speelde met ballonnen en springtouwen en verstond de dingen die zij deden vast niet.

Het werd september en school begon opnieuw. Ik schreef brieven naar Yasmine, over hoe ik haar miste en wat ik deed op school. En zij schreef terug, op roze briefpapier met hartjes of op haar computer, ze vertelde over Jens die haar hart sneller liet slaan en over Yannick die geprobeerd had om haar te kussen. Ze schreef over roken en wiet en over jongens, zoveel dingen die ik niet verstond. Ik wou haar om meer uitleg vragen maar kreeg er de kans niet toe, mijn papa zei dat ik beter geen contact meer met haar zou hebben. Ik mocht niet meer bij haar thuis op bezoek.

Haar rokjes werden korter en haar haar als het mogelijk was nog blonder. Zelfs als het koud was had ze bijna geen kleren aan en haar lach klonk hoog en nep. Ze droeg ringen en andere juwelen en maakte wilde gebaren met haar handen als ze sprak. Zij mocht wel nog steeds bij mij komen, en als ze kwam dan giechelden we net alsof er niks was veranderd.

Mijn laatste jaar vloog voorbij, maar de zomer was niet meer zo mooi als toen. De zomers waren nooit meer zo mooi als toen.

[Teemo]

Yasmine.

Ik haalde mijn handen door mijn haar. Het ziet en voelt als stro, zegt Naomi altijd. Ik kon haar geen ongelijk geven. Maar toch vond ik het mooi.
Ik streek mijn paarse topje glad en trok mijn zwart vestje erover. Het was van echt leer, een echt stoer leren jack. Ik had het gekregen van opa, voor mijn dertiende verjaardag. Samen met die nieuwe Nokia GSM, hij had een toetsenbord zoals een computer. Ik kende niemand die zo'n GSM had.
Ik hield ervan om opvallend te zijn. Om uit te dagen, om stoerder te zijn dan anderen. Ik was altijd degene met de grootste mond en ook degene die deed wat niemand anders durfde.
Ik controleerde of mijn borsten wel goed uitkwamen in dit topje, het was diep gedecolleteerd en liet een stukje van mijn navel zien. Mijn strakke spijkerbroek sloot zich rond mijn billen. Ik kneep in mijn bovenbeen, toch een tikkeltje te dik vond ik.
Ik zette met mijn nieuwe paarse eyeliner een lijntje boven mijn ogen, cool!
Ik draaide me om en bekeek mijn achterkant, ik knipoogde naar mezelf in de spiegel en liep door naar de keuken.
Ik doorzocht de kasten maar vond niks om te eten. In de broodmand lag nog een restje beschimmeld brood, ik voelde weer aan mijn bovenbenen. Toch beter geen ontbijt deze morgen.
Ik keek door het keukenraam naar buiten, het zag donkergrijs en de wind waaide guur rond ons huis. Ik huiverde en bedacht dat ik toch beter nog een truitje kon aantrekken onder mijn nieuw jack. Ik liep snel naar mijn kamer en doorzocht de was. Verdorie, het truitje dat ik wou aantrekken heb ik gisteren pas in de wasmachine gestoken. Ik hoopte dat mijn pa het machine nog niet had laten draaien.
Ik kwam in de living en rook de dranklucht, pa lag in de zetel te slapen. Witte sliertjes speeksel liepen uit zijn mondhoeken naar beneden.. Ik keek op de klok, 7 uur. Moest hij niet werken vandaag..? Ik hoorde hem grommen en besloot hem beter niet wakker te maken, je wist nooit op voorhand in welke staat hij zou zijn.
Ik liep op mijn tippen door naar het waskot, en trok het deurtje van de wasmachine open. Shit, was het weer zover?
De wasmachine lag vol met plastic zakjes met pilletjes en poeder. Ik hoorde gestommel in de living en klopte snel het deurtje dicht, veel te hard.
Pa kwam binnengestormd en verkocht me twee rake klappen. "Hoerenjong !!! Zit je weer aan mijn spullen?" Ik kneep mijn ogen samen en probeerde de tranen weg te duwen, tranen waren een reden voor meer klappen.
"Sorry pa, ik zocht mijn zwart truitje." Hij keek me razend aan en ik muisde er zo snel ik kon onderuit.
Ik liep naar de voordeur en deed m'n best om niet te luisteren naar de verwijten die ik rond mijn oren geslingerd kreeg. "Dag Bas," fluisterde ik toen ik de zwarte bordercollie kwispelend op me af zag komen. Ik rilde toen ik op mijn fiets kroop en het hekken opendeed, ik deed het terug dicht en op slot.

In de verte zag ik Naomi al staan, met haar K-way en haar veel te grote boekentas. Ik glimlachte en prutste een sigaret uit het pakje. Ik trok mijn kraag recht en liet mijn jack openhangen, zodat je toch nog kon zien dat ik diep gedecolleteerd was. Ik kon me inbeelden hoe geshockeerd Naomi weer zou reageren. Ze was een schat. Alsof ik geen tien minuten te laat was fietste ik langzaam naar haar toe.

[Teemo]

Naomi

In de verte zag ik hoe Yasmine tergend langzaam vertrok. Ik rolde met mijn ogen en keek nogmaals op de klok. Verdorie al tien minuten en het slakkengangetje waarmee ze kwam aangefietst zou zorgen voor minstens vijf minuten vertraging extra.
Ik zuchtte. Het was nog vroeg en het was nog steeds rustig maar toch. Ik wou de menigte en de drukte altijd voor zijn op school, ik hield er niet van om mijn fiets te moeten stallen in een overvolle fietsenstalling.
Yasmine kwam dichterbij en ik zag hoe haar jack openhing. Gisterenavond was ze het nog komen showen, gekregen van haar opa voor haar verjaardag. Het was heel mooi en ik was een tikkeltje jaloers geweest.
Ik keek naar mijn eigen K-way, mijn jas die eigenlijk geen jas was. Na tien minuten fietsen zweette je erin als gek. Ik schudde mijn hoofd, wetende dat ik zeker een halfuur moest fietsen. Mijn kleren waren niet zo modieus als de hare, ik droeg ook geen shmink. Als het kon wou ik onzichtbaar zijn, zodat niemand me kon zien.

Eindelijk kwam ze bij me aan, ik sprong op m'n fiets en zette er meteen een vaartje in. "Goeiemorgen Yasmine," grommelde ik. "Heb je geen koud?"
Ik hoorde hoe ze achter me lachte, het klonk weer als vroeger, niet zo hoog en nep. Ik wierp een blik achterom om te zien of haar sproetjes weer dansten, maar ze had er te veel poeder over gestrooid. Op mijn beurt grinnikte ik.
Ze trok aan het achterste van mijn fiets om me naast haar te laten fietsen. Ik trok mijn neus op toen ik zag dat ze aan het roken was. "Is het niet wat vroeg daarvoor?" Ik wierp een veelbetekende blik op haar sigaret. "Smaakt altijd het best 's morgens." antwoordde Yasmine. We fietsen verder, Yasmine vertelde over de stoten die ze de vorige dag had uitgehaald op school. Ik glimlachte, wow stoer. Ik wist dat ik het zelf nooit zou durven. Elke dag werd Yasmine afgeroepen op school, "Yasmine Vermeersch bij de directrice gevraagd" galmde dan steevast door de gangen van de school. En dan zag je Yasmine zelfverzekerd en heupwiegend door de gangen lopen, het leek alsof niemand haar kon raken. Ik gluurde vanuit mijn ooghoeken naar mijn vriendin, ik wist wel beter.

"Hoe is het me je pa?" vroeg ik. Ze antwoordde stilletjes. "Oh, hetzelfde als anders. Ik vond deze morgen weer een voorraad in de wasmachine." Ze slikte. Ik wist wel hoe laat het was. "Als je wil mag je bij mij komen slapen dit weekend." stelde ik voor. Yasmine keek me dankbaar aan maar krabbelde toch terug. "Nee, je ouders.. Ik trek mijn plan wel." Ik wierp haar een schuine blik toe, maar ze negeerde mij. Ze haalde haar nieuwe Nokia boven en liet er muziek uit knallen. Ik was meteen afgeleid en begon haar nieuwsgierig uit te vragen over het nieuwe toestel.

Toen we bijna op school aankwamen moest Yasmine nog een broodje en een pak sigaretten halen. We stopten bij het winkeltje niet ver van de schoolpoort en Yasmine haalde haar portefeuille boven. Ze hield hem ondersteboven voor mijn neus, er viel niks uit. "Ik ben platzak en heb nog niks gegeten.. Wil jij me soms tien euro lenen?" Ze keek me onschuldig aan. Ik nam het geld uit mijn rugzak en probeerde de stem van m'n mama uit m'n hoofd te bannen. Ik had haar de voorbije weken al regelmatig tien euro geleend, zonder iets terug te krijgen.

Even later marcheerde ze weer naar buiten, ze wierp me een lolly toe. "Alsjeblieft, voor jou m'n allerliefste!" riep ze lachend. Ik glimlachte. Stak de lolly in m'n broekzak en wachtte geduldig tot ze de vierde sigaret van deze morgen had aangestoken. Rookte ze niet wat veel? Ik keek bezorgd maar wist dat het niets uitmaakte of ik er iets van zou zeggen.

We reden verder en passeerden Jens. Ik zou hem niet gezien hebben moest hij niet geroepen hebben naar Yasmine. "Hé sletje, je weet dat ik je wel te pakken krijg!" Ondanks de laag bruine poeder op haar gezicht zag ik dat Yasmine wit weg trok, ze zette er een spurtje in om aan al de schunnigheden die Jens naar haar riep te ontkomen. Maar iedereen had toch al door dat Yasmine Vermeersch er weer voor iets tussen zat.
Bij de fietsenstalling gekomen vroeg ik haar wat er aan de hand was. Ze sloeg haar ogen even neer en keek me daarna aan. "Niks meid. Gewoon een kleine ruzie." Angstig wierp ze een blik op de schoolpoort, om te zien wie er aankwam. Ik volgde haar ogen en toen ik Jens vond, had ze haar slot al dichtgedaan en liep ze reeds richting het schoolgebouw. Ze maakte een zwaaiend gebaar met haar hand naar achter, zonder om te kijken. Ik trok mijn wenkbrauwen op en keek nog eens naar de schoolpoort. Jens kwam haastig aangestapt. Ik slikte en deed snel m'n fiets op slot.

Ik volgde Yasmine en zette er een spurtje in naar het schoolgebouw, voor Jens me te pakken kreeg.

[Teemo]

Jens.

Kutwijf. Een echt stom kutwijf, dat was ze. Ik kon Yasmine villen.
Leugens over me vertellen, wat zou ik haar aangeraakt hebben terwijl ze dat niet wou. Ze wou het maar al te graag waarom loopt ze anders altijd te showen met haar tieten. Ze had alles opgestookt.
Politie aan de deur, die wijven van 4D hadden hun mond ook niet kunnen houden. Wat zou dat ook, niemand had bewijzen, het was al meer dan drie maanden geleden gebeurd. Maar Yasmine had alles in gang gezet, had zij niet verzonnen dat ik aan haar was geweest waren die andere wijven er nooit mee naar buiten gekomen. "Om verdere slachtoffers te vermijden." Ma had me mijn kleren uitgedaan en in m'n onderbroek buiten gestoken meteen nadat de politie buiten was. Ik had de hele nacht in de kou gezeten, verkleumd had ze me deze morgen met haar dronken kop binnengelaten. Vergeten dat ik buiten was en in slaap gevallen op de zetel.
En die vijftig euro die ik Yasmine twee weken geleden heb geleend moet ik terug hebben, de rest laat ik maar zo.
Ik haastte me door de schoolpoort maar Yasmine's witblonde haren waren nergens meer te bespeuren. Fuck. Ik zag enkel nog de rode rugzak van Naomi, een twintig meter verderop. Ik zag hoe het meisje strompelde, met de rode zware zak. Ze probeerde wel een vaartje te maken, maar ze slaagde daar niet echt in.
Ik grijnsde. Ik voelde de woede in me opborrelen. Kalm Jens, suste ik mezelf. Ik kon het niet hebben herrie te schoppen, er waren al problemen genoeg. Thuis, op school,... Maar die vuile slet van een Yasmine, die haalde echt het bloed vanonder mijn nagels. Ik zou ze nog wel te pakken krijgen, hoe haalt ze het in haar hoofd..
"Hé dikke zeekoe!" riep ik naar Naomi toen ik op vijf meter afstand was. De schouders van het meisje krompen ineen. Ik voelde iets diep vanbinnen, wist dat ik spijt zou hebben van mijn woorden tegen Naomi. Ze was mollig, molliger dan normale meisjes van haar leeftijd. Maar ze was altijd vriendelijk, keek je met grote onschuldige groene ogen aan. Dit meisje had me eigenlijk niks misdaan. Maar ik voelde nog steeds woede vanbinnen, iemand moest boeten. Nu. Yasmine zou ik later wel aanpakken.
Ik greep naar haar rugzak en trok haar naar achteren. Ze keer me verschrikt aan, in haar ogen las ik angst. Ik genoot. "Wel, dikkie. Waar is je lief vriendinnetje?" Naomi slikte, ik genoot nog meer. Voelde me echt dé man, zeker toen er een stelletje jongelui nieuwsgierig op een afstandje bleef staan. Jens liet niet met zich sollen, dat zou ik nu nog maar eens duidelijk maken. Wat dachten ze allemaal wel.
"Ze moest snel verder, ze was al bijna te laat..." stamelde Naomi. Ik vernauwde mijn ogen tot spleetjes. "Wat zou ze bijna te laat zijn, het is nog een grote twintig minuten voor de bel gaat."
Naomi staarde me aan, ik werd bijna gek van haar ogen en voelde nog meer woede in me opborrelen. "Zeg haar maar dat ze stopt met leugens over mij te verspreiden en dat ze me m'n geld terug geeft, dat ik anders nog een en ander in petto heb voor haar. En het zal niet blijven bij enkel dreigen." siste ik in Naomi's gezicht. Het meisje slikte opnieuw. Ze was echt een te makkelijk slachtoffer. Ik haalde mijn knipmes uit mijn broekzak en knipte het open. "En als ze niet doet wat ik zeg, wil ik me wel eens met jou bezig houden." Ik keek haar recht in haar ogen aan en hield het mes dreigend aan haar keel. Haar ogen vulden zich met tranen, ik voelde me machtig. Er stond een hele kring van jongeren rondom ons, maar niemand zei iets. Niemand durfde iets in te brengen tegen mij. Ik glimlachte en duwde haar weg.
"Maak dat je wegkomt nu, vet varken!"
Daarna richtte ik met tot het kringetje dat zich rondom het tafereel had gericht. Ik grijnsde. "Show is over!" Ik knipte mijn mes dicht en stak het terug in mijn broekzak, ik liep terug naar de schoolpoort, nog steeds kokend vanbinnen.

Een halve meter voorbij de schoolpoort haalde ik mijn pakje Marlboro boven, met trillende handen stak ik m'n sigaret aan.

[Teemo]

Yasmine.

Ik liep met een boog rond het graspleintje, eigenlijk liep ik rond. Maar ik hoopte dat Jens niet zo slim zou zijn om deze weg te nemen, ik hoopte dat hij de kortste weg zou nemen. Dit pad bracht me naar de achterkant van het schoolgebouw, waar ik via een zijdeur naar binnen kon. Ondanks het benauwde gevoel dat ik kreeg, glimlachte ik toch in mezelf, erg snugger was Jens niet.
Toen ik voorbij een grote struik was waagde ik het toch om een blik achter me te werpen. Even checken of Jens me achterna kwam. Verbouwereerd bleef ik staan. Ik zag hoe Jens Naomi te pakken had. Aarzelend deed ik een paar passen terug... Verdorie. Naomi.
Maar ze kon haar mannetje wel staan, ik kon het nu niet riskeren. Jens mocht me niet te pakken krijgen. Ik wist niet waartoe hij in staat zou zijn... Of ik wist het net wel en daarom was ik zo bang. Ik zag al voor me hoe hij me aan m'n haren zou meeslepen. De haartjes op m'n armen kwamen recht. Zo stoer voelde ik me niet meer.

Deborah had me nog zo gewaarschuwd. "Doe het niet." had het meisje gezegd. "Jens komt je achterna, hij doet je wat." Maar ik moest altijd stoer zijn. Fuck, ik haatte mijn vastberadenheid. Mijn onweerstaanbare drang om uit te dagen en stoer te zijn. Kon ik nooit eens normaal doen?

[Teemo]

Naomi.

Jens duwde me weg en ik kon me niet snel genoeg uit de voeten maken.
Tranen kon ik niet langer tegenhouden, ze liepen ongecontroleerd over m'n wangen. Waar was Yasmine toch? "Vet varken, vet varken, vet varken.." Jens zijn woorden galmden steeds na in m'n hoofd. Ik veegde met m'n handen over m'n gezicht. Probeerde de tranen weg te wrijven, probeerde het te verstoppen dat ik huilde.

Ik wou dat ik niet bestond, ik wou dat ik onzichtbaar was.
Haastig liep ik verder, een groepje jongens stond onder de pergola. Ik voelde het weer komen, zag ze kijken, wijzen. Ik liep ze voorbij en zuchtte opgelucht toen ze me niks hadden nageroepen. Veilig, zie je wel? Sommige mensen kunnen me wel tolereren, niet iedereen haat me.

Op dat moment hoorde ik voetstappen achter me. Schichtig wierp ik een blik over m'n schouder. Ik zag dezelfde jongens van daarnet achter me aan komen gesprint. Eentje was sneller en haalde me in voor de rest dat kon. Hij begon in cirkeltjes rond me te draaien, waardoor ik niks anders kon dan m'n pas vertragen. Toen de anderen ook dicht genoeg waren begon hij treiterend te zingen; "I'm a BIG, BIG girl in a BIG, BIG world...". Nee toch, niet weer.. Ik hield mijn adem in en sloot mijn ogen. Probeerde alle geluiden weg te bannen, probeerde me nergens op te concentreren, deed m'n best om niet te luisteren. Maar het lukte me niet.

Ik gaf de jongen die nog steeds rond me draaide een harde duw en zette het op een lopen. Tien meter verder in het meisjestoilet sloot ik me op tot de bel ging, toen ik buitenkwam liepen er niet langer tranen over m'n gezicht. Ik wierp een blik in de spiegel en zag m'n eigen bleke zelf, m'n eigen dikke zelf. Ik walgde en keek weg. Haastte me naar het klaslokaal.

De rest van de dag waren er geen voorvallen. In de pauze bleef ik in het leslokaal, tot grote verbazing van de leerkracht. "Je bent toch niet ziek, Naomi?" vroeg ze. Haar ogen keken me onderzoekend aan. "Ik voel me een beetje flauw." antwoordde ik. "Je ziet ook wat bleek, blijf maar even hier dan." Ze trok de deur achter zich dicht en in m'n eentje at ik m'n boterhammen op.

Toen de bel ging om vier uur repte ik me naar het toilet. Ik sloot me terug op en wachtte tot het geroezemoes voorbij was. Tien minuten tot een kwartier na het belsignaal hadden de meeste leerlingen het schooldomein verlaten. Niemand wou langer dan onnodig op school blijven. Voor mij was het allemaal best, zolang ik er andere leerlingen mee ontweek. En ik wist dat Yasmine eerst een sigaret rookte aan de schoolpoort, dus die was nog even bezig. Ik mocht niet denken aan de verwijten en scheldpartijen waar ik zou getrakteerd worden als ik tien minuten op Yasmine zou staan wachten in de fietsenstalling.

Plots voelde ik hoe m'n broek trilde, een smsje? Ik haalde m'n GSM uit m'n broekzak en zag hoe Yasmine's naam op het schermpje verscheen. Snel klikte ik het berichtje aan en las het. "Kom naar uitgang Hallaert. Ik wacht daar op je." Ik fronste mijn wenkbrauwen, onze school had verschillende uit- en ingangen. Een uitgang enkel voor eerste- en tweedejaars. En nog een paar andere voor oudere leerlingen. Hallaert was de uitgang voor de vijfde- en zesdejaars. Wat had Yasmine daar te zoeken?

Ik deed de deur van het toilet open en spiedde even rond, niemand te bespeuren. Het schoolplein was verlaten en ook de fietsenstalling was leeg, op enkele kussende koppeltjes na.

Ik nam mijn fiets uit de stalling en reed richting Hallaert. Eindelijk zat deze schooldag erop.